عَدَاوَتُهَا لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ عَدَاوَتُهَا لَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ « 1 » « برادرم ! من تو را وصيّتى سفارش مىكنم آن را داشته باش ، وقتى از دنيا رفتم مرا تجهيز كن و سپس مرا به سوى رسول خدا ببر تا با ايشان تجديد ديدار كنم آنگاه مرا به سوى مادرم برگردان و سپس مرا به بقيع برده و به خاك بسپار و بدان كه از عايشه گزندى به من خواهد رسيد كه خدا مىداند و مردم رفتار و دشمنى او نسبت به خاندان پيامبر و عداوتش را نسبت به ما اهل بيت مىدانند . » اشك آخر امام حسن عليه السلام در آخرين لحظات زندگى و در آستانه شهادت مىگريست ، شخصى از آن حضرت پرسيد : براى چه گريه مىكنيد ؟ شما نسبتى با رسول خدا دارديد كه كسى ندارد و 20 بار با پاى پياده به حج رفته‌ايد و سه بار تمام اموالت خود را در راه خدا تقسيم كرده‌ايد ، آيا باز گريه مىكنيد ؟ حضرت فرمود : إِنَّمَا أَبْكِي لِخَصْلَتَيْنِ لِهَوْلِ الْمُطَّلَعِ وَ فِرَاقِ الْأَحِبَّةِ « 2 » براى دو چيز گريه مىكنم : هراس از لحظه ديدار و جدايى از دوستان . مرگ در نگاه آن حضرت مرگ يك حقيقت انكارناپذير است ؛ امّا بيشتر مردم با آن مثل يك باطلى برخورد مىكنند كه انگار اساسى ندارد . يكى از زيباترين سخنان در مورد « مرگ »

--> ( 1 ) - اثبات الهداة : ج 5 ، ص 143 ، باب 13 ، حديث 1 . ( 2 ) - تاريخ چهارده معصوم : 404 به نقل از فرهنگ سخنان امام حسن عليه السلام : ص 228 .